Złoto w numizmatyce cz. 1

Category: KolekcjeKolekcje Skarbnica Narodowa @ 09:19

Numizmatycy od lat toczą spory o początki mennictwa, a zwłaszcza o przyczynę powstania monety. W dyskusji tej nie brakuje polskiego akcentu. Profesor Mariusz Mielczarek, znany i ceniony badacz zajmujący się zagadnieniami numizmatyki starożytnej, przedstawił niedawno ciekawą hipotezę. Pierwsze monety zostały wybite pod koniec VII lub na początku VI w.p.n.e. na terenie Lidii, państwa leżącego na terenie dzisiejszej Turcji, najprawdopodobniej za panowania króla Alyattesa (610-560 p.n.e.). Były bite z elektronu, naturalnego stopu złota ze srebrem, występującego na terenie Lidii, w rejonie rzeki Paktolos. Elektron dla ówczesnego świata był synonimem złota. Stop ten zawierał złoto i srebro w różnych proporcjach, a więc wartość bryłek elektronu, których używano do płatności była różna i trudna do określenia, co powodowało oczywiste problemy. Ówczesny stosunek wartości złota do srebra, tzw. ratio, wynosił 13:1. Król, nakazując wybicie stempla na bryłce elektronu, spowodował, że stała się ona monetą oraz zagwarantował tym samym jej wartość niezależnie od realnego stosunku kruszców w stopie. I tak złoto przyczyniło się do powstania pierwszej monety.

Mogą Cię również zainteresować:

Ostatnio napisaliśmy o:

Comments are closed.