Polskie medale cz.II

Category: KolekcjeKolekcje Skarbnica Narodowa @ 12:08

Kolejny okres sztuki medalierskiej, przypadający na szeroko rozumiany przełom XVI i XVII wieku związany jest z manieryzmem. W Europie daje się zauważyć spadek znaczenia medalierów z kręgu włoskiego i coraz większy wpływ artystów z kręgu niderlandzkiego. W Polsce duże znaczenie osiągnął, pochodzący z Utrechtu, Steven van Herwijck, autor m.in. pięknego medalu Zygmunta Augusta z postacią władcy na koniu.

Polskie medale - Skarbnica Narodowa

Medal autorstwa Samuela Ammona, Gdańsk 1619, awers

Za największego twórcę epoki manieryzmu na ziemiach polskich uważany jest, tworzący w Gdańsku, a pochodzący ze Szwajcarii, Samuel Ammon (1591-1622). Jednym z najładniejszych jego dzieł jest złoty medal z popiersiem Zygmunta III Wazy na awersie i herbem Rzeczypospolitej na rewersie wykonany w 1621 roku.

W okresie manieryzmu na medalach, obok pojedynczej postaci, pojawiają się sceny zbiorowe a także historyczne, np. panorama oblężonego Smoleńska na medalu Ammona.

Lata 30. XVII wieku, to okres rozkwitu pełnego baroku na naszych ziemiach. Medalierstwo traci ostatecznie swój elitarny charakter. W Polsce pracuje wielu medalierów, którzy potrafią zrealizować coraz liczniejsze zamówienia płynące z coraz szerszych warstw społecznych.

W tym też okresie możemy mówić o gdańskiej szkole medalierskiej. Za jej pierwszego przedstawiciela uważany jest, pochodzący z Alzacji, Sebastian Dadler (1586-1657). Wśród wielu stworzonych przez niego dzieł, warto wymienić „Zdobycie Kijowa” lub też wykonany wspólnie z Janem Hoehnem seniorem medal „Rozejm w Sztumskiej Wsi”.

Kontynuatorem gdańskiej szkoły był Jan Hoehn junior, autor m.in. medalu „Twierdza <Głowa> w Gdańsku” wykonanego w 1659 roku, czy też medali z popiersiem króla Jana III Sobieskiego i znakomitego astronoma Jana Heweliusza. Według szacunków, dorobek obydwóch Hoehnów to ponad dwieście medali, czyli ponad czterysta reliefów awersów i rewersów.

Polskie medale - Skarbnica Narodowa

Medal autorstwa Samuela Ammona, Gdańsk 1619, rewers

Jan Hoehn junior był ostatnim wielkim medalierem okresu pełnego baroku. Po jego śmierci w 1693 roku przez blisko siedemdziesiąt lat nie było w Polsce twórcy tak wysokiej klasy. Obaj władcy z dynastii saskiej: August II Mocny (1697-1733) i August III (1733-1764) byli co prawda miłośnikami sztuki, ale swoje zainteresowania kierowali przede wszystkim ku ośrodkowi w Dreźnie. Dopiero wstąpienie na tron Stanisława Augusta Poniatowskiego zmieniło tę niekorzystną sytuację.

Tagi: , , ,

Mogą Cię również zainteresować:

Ostatnio napisaliśmy o:

Comments are closed.