Ort gdański z 1616 roku cz. 2

Category: KolekcjeKolekcje Skarbnica Narodowa @ 08:45

Nowa jednostka monetarna została wprowadzona w 1608 roku w Gdańsku. Pierwowzorem był niemiecki ortstalar. Ort równy był ¼ talara i początkowo jego waga wynosiła 6,089 g. Ort wart był 10 groszy. Od 1615 roku zmniejszono wagę na 5,676 g. W 1618 roku mennica bydgoska rozpoczęła wybijanie ortów koronnych wartych 16 groszy o wadze 5,222 g, którą następnie zmniejszono w 1621 roku do 4,955 g. Od 1623 roku ort wart był 18 groszy.

Wahania wartości orta wynikały ze znacznego wzrostu cen w tym okresie. Należy pamiętać, że złoty liczył wtedy 30 groszy, a nie jak dziś 100. Talar wart był w 1600 roku 36 groszy, zaś trzydzieści lat później aż 90 groszy. Stąd też zwiększająca się liczba groszy, którym odpowiadała wartość orta.

Według szacunków, Daniel Klüwer, zarządca mennicy gdańskiej w latach 1608-1618, przebił na orty 440 000 grzywien srebra (grzywna w przybliżeniu ważyła ok. 200 g). Z kolei na wszystkie orty wyprodukowane w polskich mennicach do 1622 roku zużyto 4 127 580 grzywien srebra. Już te liczby pozwalają przyjąć, że skala produkcji była bardzo duża, a znaczenie ortów w obiegu pieniężnym było bardzo duże.

W 1626 roku zaprzestano wybijania ortów, chociaż znana jest próba koronna z 1635 roku. Produkcję wznowiono dopiero za czasów panowania ostatniego władcy z dynastii Wazów Jana Kazimierza (1648-68) i kontynuowano do połowy XVIII wieku. August III zrównał orta z tymfem, co oznaczało praktycznie koniec tej jednostki. Po raz ostatni ort został wybity w 1766 jako moneta próbna.

Tagi:

Mogą Cię również zainteresować:

Ostatnio napisaliśmy o:

Comments are closed.